Dary „Froebla” cz. 6

Fichte w broszurze swej: „Die ndchsten Aufgaben fur die Nationalerziehung der Gegenwart (1870 r.) powiada, co następuje: Największa zasługa Froebla polega na tym, że zgłębił naturę dziecka, podpatrzył jej potrzeby i wskazał środki ich zaspokojenia. Środki te bynajmniej nie są sztuczne, u podstawy ich tkwi myśl głęboka – najwyższe prawo wychowania. Froebel, „posługując się formułą współczesnej mu filozofii, nieudatnie nazwał ją prawem pogodzenia przeciwieństw; bardziej poprawną i zrozumiałą byłaby nazwa prawa jednolitego (sprunglos) rozwoju dziecka”. Zdaniem Sulliego, „ze stanowiska psychologii Froebel miał słuszność, zużytkowując samorzutną działalność dziecka, rozpoczynając od przedmiotów konkretnych, jak np. piłka i t. p., nadając tak wielką doniosłość ćwiczeniu działalności konstrukcyjnej, wprowadzając w tym celu modelowanie, przeginanie papieru i inne. W skład wszystkich tych ćwiczeń wchodzi odtwarzanie kształtów przy pomocy ruchów ręki, przypominających te, za których sprawą dziecko bada postać przedmiotów. Oto dlaczego należy spoglądać na nie jak na przyrodzone uzupełnienie wcześniejszego wychowania dziecka”. Tak samo też zapatruje się Froebel na doradzane przez siebie: gry i zajęcia.