Dary „Froebla” cz. 8

Są to wszystko dobrzy znajomi naszego dzieciństwa, ale przez wielu rychło zapomniani, naprzód dlatego, że nie mieli poparcia, zaś dla obfitości zabawek kupnych mając na widoku wszystkie dzieci, bez różnicy stanu i pomożenia towarzyskiego, Froebel żąda przede wszystkim aby zabawka była tanią, dalej ma ona odznaczać się pewną trwałością, budowa jej musi powstrzymywać instynkt niszczycielski, zarazem jednak ma ona być podatną wobec zmian rozmaitych, ma być, o ile możności, zbliżoną do materiału surowego. Wraz z Lockem domaga się, aby dzieci, o ile się da, same sporządzały sobie zabawki; w wyborze zaś zabawek kierować się należy znaczeniem ich kształcącym. Podając swój system, tytułem przykładu, Froebel nie narzuca go bynajmniej. „Ze wszystkiego, cośmy powiedzieli — pisze on w zakończeniu swego przeglądu gier i zajęć wynika jasno, że w tymże celu użytym być może dowolny materiał w postaci dowolnej”. „Naśladujcie myśl, nie zaś formę”. Cały materiał Froebla można podzielić na dwie grupy: 1) zabawki gotowe, 2) zajęcia ręczne. Do pierwszych zaliczonych być mogą wszystkie jego tak zwane dary (upominki), nad którymi zatrzymamy się właśnie. W stopniowym powiększaniu złożoności ich Froebel zaznacza poszczególne stopnie rozwoju dziecka.

Comments
  1. Reklama

    To Cię zainteresuje:

    blaty kuchenne radom
    blog jeździecki
    błędy montażu okien
    bmw warszawa używane
    bombki nietłukące
    borówki sprzedaż hurtowa
    botoks józefosław
    botoks piaseczno
    bramka kontroli dostępu
    bramy bełchatów