Pogląd Froebla na wychowanie wczesnego dzieciństwa cz. 11

Zdumiewające jest w tej małej istotce odczuwanie słabości osób otaczających. Najpierwszą potrzebą dziecka jest przestwór, wolność ruchów, nie krępujcie więc go, nie spowijajcie, pozostawcie mu wolność poruszania się, umacniania organizmu i kończyn – tych najważniejszych narzędzi działania; nie zapominajcie, że krępując ciało, krępujecie umysł i serce. Zajrzyjmy do pokoju dziecinnego, gdzie matka i dziecko stanowią jedną całość. Spokojnie leży maleństwo na rękach matki i słucha, co mu ona mówi, a jak słucha?! Oczy, cała twarzyczka wyrażają uwagę. Chwyta ono wysokość i głębokość głosu, wtóruje mu, odpowiada najróżnorodniejszym i radosnymi dźwiękami. O czym też toczy się rozmowa? Matka zapoznaje dziecko z jego ustrojem, wyodrębnia poszczególne członki, pobudza je do działania. – Daj rączkę. Gdzie jest rączka? Schowała się. – Pokaż nosek, oczka. – Schowaj nóżkę w pończoszkę, w trzewiczek. Niema nóżki… schowała się w pończoszce.- Otwórz oczka, zamknij. Jedz, to smaczne; powąchaj, ach! jak pięknie pachnie! Wskazuje przedmioty otaczające, zwracając uwagę na ruchy ich i przymioty. Światło, łagodnie oświetlone poruszające się przedmioty budzą zajęcie szczególne. – Świeca się pali, nożyk kraje (mówi matka, dotykając z lekka), zupa parzy. Zupa gorąca – parzy, nożyk ostry kraje. – Słyszysz? ptaszek śpiewa, piesek mówi: hau! hau! Gdzie ptaszek? gdzie piesek? Patrz, leci ptaszek – a teraz go niema, poleciał. Łap piłeczkę; gdzież się ona schowała? Tata idzie, tato, chodź tutaj (rączką dziecka głaszcze ojca).

 

Comments
  1. Reklama

    To Cię zaciekawi:

    wynajem magazynów pruszcz gdański
    Orteza stabilizująca staw skokowy
    Ortodoncja dziecięca w Łodzi
    osłona karnisza
    ośrodek wypoczynkowy Bieszczady
    ośrodek Wypoczynkowy w górach
    oświetlenie obrazów i luster
    pamiątki ślubne na zamówienie
    panele fotowoltaiczne dystrybutor
    panele ogrodzeniowe 3d