Pogląd Froebla na wychowanie wczesnego dzieciństwa cz. 4

Wychowanie winno: śledzić, chronić, kierować, nie zaś: polecać, nakazywać, dogadzać samowoli własnej.„Roślinom i zwierzętom pozostawia się czas niezbędny do normalnego ich wzrostu, czynimy zaś to z całkowitym przeświadczeniem, że każde z nich rozwinie się samo odpowiednio do tkwiącego w nim prawa; pozostawiamy je w spokoju, starając się najbardziej o usunięcie wpływów szkodliwych. Ale dla człowieka dojrzałego człowiek-dziecię jest bryłą gliny, wosku, z której ma on, jak sądzi, prawo lepić, co mu się podoba”. Skoro jednak wychowanie winno być ochroną przyrodzonego rozwoju osobistości wychowywanej, ma powoływać do życia tkwiące w dziecku zarodki i dopomagać wolnemu ich rozrośnięciu, oczywiście wspierać się ono musi na znajomości natury wychowanka. Pamiętaj, wychowawco, – mówi Froebel – wiek jest dzieckiem przyrody, dzieckiem ludzkości, rozwój jego odbywa się pośród tych samych praw, co i wzrost przyrody oraz ludzkości; zbadaj więc te prawa i uczyń z nich podwalinę swej działalności wychowawczej. Ale jednostka, będąc tylko członkiem, częścią całości, jest zarazem częścią samoistną, wypowiadającą się z prawami swymi i wymaganiami.

To Cię zaciekawi:

– certyfikacja OHSAS 18001
– bramy segmentowe łódź