Pogląd Froebla na wychowanie wczesnego dzieciństwa cz. 6

Istotny wychowawca czystym jest 1 prawdziwym w słowie i w czynie, głęboko przejętym wiarą w ludzką naturę, dąży on do wyjaśnienia sobie ziemskiego powołania i przeznaczenia człowieka, a jako stróż przewodnik młodego życia usiłuje zrozumieć drogi i środki działania, stosując je nie do osobistości idealnej, lecz do istoty żywej, posiadającej własną indywidualność. Całą swą działalność opiera on na stopniu rozwoju danej osoby w różnych okresach życia, daje możność kolejnego przebycia wszystkich tych okresów bez skoku, tak, aby niemowlę dawało nam obraz przyszłego dziecka, dziecko zawierało w sobie przyszłego młodzieńca, młodzieniec zapowiadał człowieka dojrzałego. Dziecię nie staje się człowiekiem dopiero później, cały on zawiera się już w tym zalążku. Wpływ zewnętrzny może powołać do życia lub stłumić jego zawartość, ale czegoś nowego dodać nie może. To, czego się naucza dzieci, stanowi juz dziedzictwo ludzkości; to, co każdy z siebie wytworzy, jest czymś nowym, wzbogacającym i rozszerzającym poznanie ogólne. Skoro zaś dziecko jest już gotowym niejako zalążkiem, wychowanie tedy winno zaczynać od pierwszych dni życia, skierowując stopniowo człowieka ku zgodności pomiędzy światem myśli i uczuć, oraz światem działalności moralnej.

To Cię zaciekawi:

– radca prawny mecenas Tarnów
– betonowe posadzki przemysłowe poznań