Rozmowy moralne i religijne cz. 3

Do tego samego rodzaju należą pogadanki treści historycznej, które mają na celu obudzić pamięć dla przeszłości, cześć dla bohaterów i kult do wszystkiego, co polskie. Materjałem do tego będą: a) legendy polskie, opowiadania z życia bohaterów, sławnych lub zasłużonych łudzi. W tych opowiadaniach zwracamy głównie uwagę na piękne strony ich charakteru jak: siłę woli, wytrwałość, męstwo i miłość Ojczyzny, c) obchody patriotyczne doby dzisiejszej, d) zapoznanie dzieci z geografią i etnografią miejscowości, w której dzieci przebywają itp.

Opowiadania historyczne nie powinny nosić charakteru Wykładu historii; nie chodzi tu o ścisłe fakty historyczne, ani o ścisłość chronologiczną, chodzi jedynie o pobudzenie w dziecku uczucia patriotycznego, miłości współbraci, umiłowania wszystkiego co swojskie, odnajdywanie w nim rzeczy najładniejszych, które kochamy dlatego, że są „nasze“, z „nami”, a że kochamy tylko to, co znamy, przeto chodzi o to, żeby te rzeczy swojskie dobrze poznać.

Mówiąc o bohaterach naszych lub ludziach zasłużonych, trzeba koniecznie pokazać dziecku wizerunek danej osoby. Pożądane jest, żeby obraz ten mógł pozostać na stałe w szkole lub pokoju dziecka. Dobrym środkiem będzie również urządzanie uroczystości bohaterowi. Na obchód taki składa się odpowiednia pogadanka, pieśni i śpiewy patriotyczne, co nadaje uroczystości charakter narodowy. Oto bogaty materiał do tych pogadanek: „Książeczka Zosi” Bukowieckiej, „Legendy” Niewiadomskiej, Historyczne powiastki Teresy Jadwigi, Rrzyborowskiego, Morawskiej, „Z dawnych czasów” Mostoczowej. Materiał do biografii znajdziemy w książeczkach tanich wydawnictw. O Mickiewiczu, Jachowiczu, Grzesiu z Sanoka, Kątskim, o Czarnieckim, Królowej Jadwidze, o Kazimierzu Wielkim, Leszku Białym, o Piaście,  o Lechu i inne.